Arhiva

Perverzija šestougla

P. Simjanović | 20. septembar 2023 | 01:00
Perverzija šestougla
Naravno, možete biti ekstrovertna osoba koja oko sebe sakuplja na desetine novih poznanika svake godine koje brzo potrošite i nastavljate lov na ljudsku divljač, ili ćete na poslu početi da komunicirate sa nekim više nego što bi bilo očekivano, što može dovesti do često nespretnih vankancelarijskih druženja, ili pak, najtužnije od svega, nakon što vaši prvobitni prijatelji (u vašim očima, naravno) izgube razum, možete početi da odlazite na letovanja sa parovima koji nemaju preterane veze sa vama ali delite sličan ritam buđenja, uživanja u hrani i piću... Sve zajedno, da se izrazim banalno, to jednostavno nije to i ne može se porediti sa prijateljstvima koje ste imali dok ste se formirali kao ličnosti. Aleks i Dejv nalaze se pred brakom, Aleksina sestra DŽejn je u završnoj fazi planiranja potomstva sa Bredom, dok njihovu ekipu upotpunjuju neodgovorni Maks i agresivna, haotična Peni, u odnosu na svoje prijatelje čiji životi deluju kao da ulaze u fazu potpune predvidljivosti, u velikoj opasnosti da završe do smrti zarobljeni u periodu postadolescencije. No, Aleksina histerična reakcija i beg sa venčanja načini zemljotres usled kojeg DŽejn i Maks odluče da su za sada dovoljni jedno drugom bez dodatnih obaveza, što sve zajedno njihovo društvo retardira u fazu potrage za srećom i zaljubljenošću pre nego ljubavi. Dodatnu perverziju šestouglu dodaje nastavak komunikacije između Aleks i Dejva u okviru društva prijatelja, izazvan nemogućnošću sklapanja novih prijateljstava i formiranja nove grupe nakon tridesete. Van solidnih dijaloških rešenja u okviru već viđenih situacija, kontrolisano prenaglašene glume ženske trojke već preovlađujućeg filmskog stila jedne kamere u okviru humorističke serije zanimljivo je primetiti model odnosa između likova koji postaje gotovo dominantan u poslednje vreme u američkoj televizijskoj komediji. Naime, likovi u humorističkim serijama formiraju svoje male autistične ćelije sa specifičnim odnosima, izrazima, neku vrstu odbrane od dosadnog spoljašnjeg sveta, što konačni utisak čini zapravo pomalo tužnim. Nije nikakva neobičnost da su veliki komičari uglavnom depresivne osobe. Kada se vaš život sastoji od neprestanog pronalaženja načina da nasmejete ljude, šta to govori o realnosti u svojoj ogoljenoj formi?